Snotvergeme weer die rotplant!

  • 1
  • 4 januari 2015

small owl

10583997_587924011337229_7710011152708308654_nGatenplant

Wij hadden vroeger thuis een gatenplant een Monstera deliciosa, wie niet eigenlijk in de jaren 60 en 70. Hij stond ergens in een hoekje van de kamer in een vrij grote pot met een bamboestok erbij om hem te steunen. De plant groeide gestaag was bijna 2 meter hoog en was topzwaar. In mijn herinnering zie ik hem voor de zoveelste keer weer omdonderen en hoor ik mijn vader “Snotvergeme weer die rotplant” zeggen. Als klein kind vond ik deze plant al erg indrukwekkend, de mooie grote gladde glimmende bladeren maar vooral de luchtwortels hadden mijn aandacht. Ik kreeg ze als kind niet kapot en peurde er lekker in met mijn nagels maar de luchtwortels gaven geen krenk. Wat waren dat eigenlijk voor dingen?

Ik heb deze wonderlijke plant meerdere keren gezien in het oerwoud van Brazilië en Costa Rica en steeds bleef ik even staan en moest net als vroeger even knijpen of trekken aan de luchtwortels. Wist je dat deze planten zodra ze kiemen in het oerwoud niet naar het licht groeien maar naar het donkerste plekje in hun omgeving. Veelal komen ze uit aan de onderkant van een boom of rots en pas dan gaan ze de lucht in. Het zijn planten die echt tientallen meters de boom in kunnen op zoek naar daglicht. Om te voorkomen dat ze ook deze afstanden moeten overbruggen met water uit de grondwortels vormen deze planten luchtwortels welke vocht opnemen uit de lucht. Deze klimtochten gaan soms zo hoog, ik constateerde zelfs dat ze afscheid namen van hun grondwortels en dat het grootste onderste deel van de plant afsterft. De planten waren dus gewoon los van de grond en trekken (groeien) als een reizende heersers in de bovenste regio van het bladerdak. “Snotvergeme wat bijzonder zeg!”